WycieczkaNaWegry.pl

Poznaj najpiękniejszy kraj nad Dunajem!




Węgry

Budapeszt cz. 18

Nieco dalej, już blisko placu Kalwina, stoi klasycystyczne Muzeum Narodowe. Na schodach tego muzeum, pod wielkimi kolumnami, Sandor Petofi wygłosił w roku 1848 płomienną mowę do ludu stolicy. Następnie uchwalono proklamację, która stała się pierwszym programem walki o niepodległość. W gmachu muzeum mieści się dziś największa biblioteka kraju oraz ekspozycje zbiorów przyrodniczych, archeologicznych, historycznych i galeria obrazów. Obok wystaw stałych urządza się tu również wystawy okolicznościowe.

Znajdujący się tuż obok Muzeum plac Kalwina ma kształt ronda i jest jednym z głównych węzłów komunikacyjnych stolicy. Patrząc na tętniący tu ruch, trudno sobie wyobrazić, że jeszcze w XVIII wieku stał w tym samym miejscu barbakan, strzegący bramy w murach obronnych miasta Pesztu. Mury te zburzono przed niespełna 200 laty, gdy miasto zaczęło się szybko rozwijać. Ale niedaleko stąd można obejrzeć zachowane fragmenty dawnych fortyfikacji. Zabezpieczono je starannie m.in. na dziedzińcach domów przy ul. Ferenczy Istvan 28 i Kiralyi Pal 13.

Na samym placu Kalwina dawne czasy przypomina klasycystyczny kościół ewangelicki. Niestety, nie dochowała się do dziś słynna gospoda "Pod dwoma pistoletami", w której Berlioz słuchał ludowej kapeli, wygrywającej dawne melodie Kuruców. Stało się to dla muzyka natchnieniem do skomponowania "Marsza Rakoczego", jego najpopularniejszego utworu.

Z placu Kalwina udamy się teraz szeroką promenadą Ulloi-ut do skrzyżowania z ulicą Józefa (Jozsef-korut). Ta ostatnia zaś, zabudowana paradnymi kamienicami w staroświeckim guście, pełna sklepów, doprowadzi do innej ważnej arterii - ulicy Rakoczego. W okolicy zbiegu tych tras skupia się wiele placówek handlowych, liczne wydawnictwa, księgarnie, hotele i restauracje.

Ulica Rakoczego i następna wielka przecznica, Nepkoztarsasag - są z urbanistycznego, a także architektonicznego punktu widzenia wyrazem największego przepychu, na jaki zdobyło się zamożne mieszczaństwo Pesztu w II połowie XIX wieku, owej epoce, kiedy fortuny wyrastały z dnia na dzień, a rewolucyjne wrzenie proletariatu nie zgasiło jeszcze optymizmu klas posiadających. Były to w owym czasie główne arterie miasta.


Tutaj skupiły się najbardziej paradne kamienice secesyjne, niemal pałace, pełne gzymsów i ozdób, balkonów, attyk i wieżyczek, z łamanymi płaszczyznami dachów. Tutaj otwierano wytworne lokale, budowano teatry, gmachy opery, oraz wielkie domy towarowe. Po części dzielnica ta zachowała jeszcze ów charakter, jakkolwiek sklepy, domy towarowe i teatry służą dziś ogółowi mieszkańców miasta. Największe domy towarowe znajdują się przy ul. Rakoczego.

Czytaj dalej:
- Budapeszt cz. 1
- Budapeszt cz. 2
- Budapeszt cz. 3
- Budapeszt cz. 4
- Budapeszt cz. 5
- Budapeszt cz. 6
- Budapeszt cz. 7
- Budapeszt cz. 8
- Budapeszt cz. 9
- Budapeszt cz. 10
- Budapeszt cz. 11
- Budapeszt cz. 12
- Budapeszt cz. 13
- Budapeszt cz. 14
- Budapeszt cz. 15
- Budapeszt cz. 16
- Budapeszt cz. 17
- Budapeszt cz. 19
- Budapeszt cz. 20
- Budapeszt cz. 21
- Budapeszt cz. 22
- Budapeszt cz. 23
- Budapeszt cz. 24
- Budapeszt cz. 25
- Budapeszt cz. 26
- Budapeszt cz. 27
- Budapeszt cz. 28
- Budapeszt cz. 29