WycieczkaNaWegry.pl

Poznaj najpiękniejszy kraj nad Dunajem!




Węgry

Budapeszt cz. 3

Niezależnie od Budy istniały wówczas dwa odrębne miasta: Peszt na lewym, płaskim brzegu, na północ od ówczesnej stolicy; zarówno Peszt jak i Obuda uzyskały lokację (prawa miejskie) niewiele później niż sama Buda. Poczynając od XIII wieku to osobliwe - jakbyśmy dzisiaj powiedzieli - trójmiasto odgrywało ważną rolę w życiu całego kraju, mimo że stolicę w ciągu wieków przenoszono kolejno do coraz innych miast, jak Esztergom, Szekesfehervar i Pozsony, czyli Bratysławy.

Z biegiem czasu Buda, Obuda i Peszt rozwijały się coraz bardziej, zabudowa wkraczała na puste dotąd tereny podmiejskie, aż wreszcie trzy miasta połączyły się faktycznie w jeden organizm urbanistyczny. Jego wzrost charakteryzuję liczby mieszkańców w poszczególnych latach: 1830 - 119 tys., 1869 - 312 tys., 1900 - 893 tys., 1920 - 1231 tys., 1960 - 1807 tys. Nim jednak wkroczył Budapeszt na drogę tak szybkiego rozwoju, przeżył liczne wstrząsy i katastrofy, doznawał klęsk, krwawił i cierpiał wielokroć wraz z całym krajem. W roku 1541 miasto zdobyli Turcy i panowali nad nim przez blisko 150 lat. Był to okres zastoju i regresji. Zniszczeniu uległy wszystkie niemal cenniejsze budowle, upadło życie kulturalne, ludność się zmniejszyła i zubożała. Podczas walk wyzwoleńczych w roku 1686 spora część miasta legła w gruzach. We wszystkich trzech częściach Budapesztu pozostało wówczas zaledwie kilkuset mieszkańców.


Wiek XVIII przynosi odrodzenie i odbudowę, zrazu powolną, później coraz szybszą. Wówczas to szczególnego znaczenia nabrał Peszt, dysponujący dogodnymi portami rzecznymi i miejscem pod budowę zakładów przemysłowych. Ale w roku 1838 nawiedziła miasto liczące już ponad 100 tys. mieszkańców, nowa klęska. Wezbrane wody Dunaju zalały niemal całkowicie Peszt i Obudę oraz niżej położone dzielnice Budy. Napór rozszalałego żywiołu zniszczył wówczas większą część budynków. Miasto odbudowało się jednak w zdumiewająco szybkim tempie, zaś doświadczenie stało się impulsem do rozpoczęcia regulacji Dunaju. Powódź z roku 1838 upamiętniono przez wmurowanie w kilku punktach miasta tablic marmurowych, wskazujących poziom, do którego sięgnęła woda. Jedna z takich tablic widnieje na murze kościoła Franciszkanów, inna w murze starej gospody przy ul. Pesti Barnabas.

Czytaj dalej:
- Budapeszt cz. 1
- Budapeszt cz. 2
- Budapeszt cz. 4
- Budapeszt cz. 5
- Budapeszt cz. 6
- Budapeszt cz. 7
- Budapeszt cz. 8
- Budapeszt cz. 9
- Budapeszt cz. 10
- Budapeszt cz. 11
- Budapeszt cz. 12
- Budapeszt cz. 13
- Budapeszt cz. 14
- Budapeszt cz. 15
- Budapeszt cz. 16
- Budapeszt cz. 17
- Budapeszt cz. 18
- Budapeszt cz. 19
- Budapeszt cz. 20
- Budapeszt cz. 21
- Budapeszt cz. 22
- Budapeszt cz. 23
- Budapeszt cz. 24
- Budapeszt cz. 25
- Budapeszt cz. 26
- Budapeszt cz. 27
- Budapeszt cz. 28
- Budapeszt cz. 29