WycieczkaNaWegry.pl

Poznaj najpiękniejszy kraj nad Dunajem!




Węgry

Dzieje Węgier cz. 2

Resztki miejscowej ludności różnego pochodzenia i gromady ugrofińskich przybyszów stopiły się wkrótce w jeden naród węgierski. Około stu lat trwał proces formowania się narodu i państwa. W tym okresie bitni Węgrzy podejmowali dalekie wyprawy wojenne, docierając do Italii, Niemiec a nawet do Francji. Kres tym wyprawom położyła klęska pod Augsburgiem w roku 955. Od tej pory coraz szybciej giną tradycje koczowniczego trybu życia, umacnia się władza książęca, rozwija się rolnictwo, następuje feudalne rozwarstwienie klasowe.

Za właściwego budowniczego organizacji państwowej uważa się pierwszego króla Węgier, Stefana (997-1038), pochodzącego z dynastii Arpadów. Przyjął on wraz z całym krajem chrześcijaństwo i koronował się w katedrze zbudowanej w Kalocsa nad Dunajem. Monarchia węgierska rozwijała się pomyślnie, odpierając skutecznie najazdy wojsk bizantyjskich i niemieckich. W wieku XII przyjął się obieg pieniądza i upowszechniła gospodarka systemem trójpolowym. Jednak w XIII wieku nastąpiło tak charakterystyczne dla wielu krajów europejskich w tym okresie rozbicie dzielnicowe. W latach 1241-42 niemal cały kraj został spustoszony przez najazd Tatarów. Miasta legły w gruzach, wioski się wyludniły, władza centralna praktycznie nie istniała.


Ponowne zjednoczenie kraju dokonało się pod panowaniem nowej dynastii Andegawenów. Zapoczątkował ją Karol Robert (1308-1342), zaś jego syn, Ludwik Wielki (1342-1382) scentralizował władzę i doprowadził kraj ponownie do rozkwitu. W tym okresie nasilają się kontakty polsko-węgierskie, matką Ludwika Wielkiego była np. siostra Kazimierza Wielkiego, zaś córka Ludwika, Jadwiga - to późniejsza królowa Polski, fundatorka Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W wieku XV zagroziło Węgrom nowe niebezpieczeństwo. Od południa posuwali się Turcy, którzy w tym czasie zajęli już Bułgarię. Sytuacja na Węgrzech nie była wówczas zbyt pomyślna. Zygmunt Luksemburczyk (1387 —1437) uwikłał się w walkę o rzeczywistą władzę w kraju z potężnymi magnatami. Po śmierci Zygmunta rozgorzały spory o sukcesję i wewnętrzne walki między feudalnymi panami. Wyprawa, podjęta przeciw Turkom pod wodzą króla Polski i Węgier, Władysłwa Warneńczyka, zakończyła się całkowitą klęską. W bitwie pod Warną (1444) zginął król, wojska polsko-węgierskie zostały niemal całkowicie zniszczone.

Czytaj dalej:
Dzieje Węgier cz. 1
Dzieje Węgier cz. 3
Dzieje Węgier cz. 4
Dzieje Węgier cz. 5
Dzieje Węgier cz. 6
Dzieje Węgier cz. 7