WycieczkaNaWegry.pl

Poznaj najpiękniejszy kraj nad Dunajem!




Węgry

Dzieje Węgier cz. 3

Obronę kraju przeciw Turkom zorganizował jednak Janos Hunyadi, bohater narodowy, jeden z najwybitniejszych wodzów swej epoki. Został on regentem w okresie bezkrólewia. Opierając się głównie na prywatnej armii, zadał Turkom dotkliwą klęskę pod Belgradem w roku 1456. Po śmierci Hunyadiego obwołano królem jego syna, Macieja Korwina (1458-1490). Był to typowy władca Renesansu: stworzył silne państwo, doprowadził do rozkwitu życie gospodarcze i kulturalne. Po śmierci tego dzielnego i światłego monarchy rozgorzały na nowo walki wewnętrzne. Przyczyną ich było wzrastające z roku na rok obciążenie chłopów pańszczyźnianych. Na wsi zapanowała nędza. Gdy w r. 1514 ogłoszono bullę papieską, wzywającą Węgrów do krucjaty przeciwko Turkam, pod sztandary pośpieszyły przede wszystkim masy wyzutych z ziemi chłopów. Krucjata przekształciła się w wielką wojnę chłopską. Przywódcą ludowego powstania został Gyorgy Dozsa. Celem powstania było ograniczenie samowoli szlachty i władzy kościoła. Chłopi odnieśli kilka zwycięstw nad szlachtą, w końcu ulegli jednak przewadze doskonale uzbrojonego rycerstwa. Gyorgy Dozsa został spalony, nastąpił okres krwawych represji i lokalnych, wygasających buntów chłopskich.


Gdy w r. 1526 wkroczyła na Węgry wielka armia sułtana Sulimana II panowie feudalni nie powołali pod broń chłopów. Obawiali się nowego buntu. Przeciwko Turkom wyruszyła armia szlachecka, licząca zaledwie 26 tys. rycerzy. W bitwie pod Mohaczem (1526) zginął król Ludwik II i znaczna część rycerstwa. Turcy zalali stopniowo kraj, w roku 1541 zdobyli stolicę. Terytorium Węgier rozpadło się na trzy części. Wielką Nizinę, znaczną część Transdanubii i Średniogórza Północnego obsadzili na półtora wieku Turcy, fragment północno-zachodni przypadł Habsburgom, zaś w Siedmiogrodzie utrzymała się władza regionalnych książąt.

Panowanie Turków na Węgrzech było równie bezwzględne i krwawe jak w innych krajach, podbitych przez imperium otomańskie. Zniszczeniu uległo wiele miast, zburzono zamki i świątynie, stawiając na ich miejsce własne fortyfikacje i meczety. Węgry stały się bazą turecką dla planowanych pochodów na północ i na zachód.

Niewola turecka zakończyła się dopiero w końcu XVII wieku. Międzynarodowa armia, w której obok oddziałów austriackich walczyli także Węgrzy i Polacy, zadała Turkom szereg ciosów, wyparła ich wojska z granic kraju. W roku 1686 została wyzwolona Buda, a ostateczny kres panowaniu tureckiemu położył pokój w Karłowicach w r. 1699.

Czytaj dalej:
Dzieje Węgier cz. 1
Dzieje Węgier cz. 2
Dzieje Węgier cz. 4
Dzieje Węgier cz. 5
Dzieje Węgier cz. 6
Dzieje Węgier cz. 7