WycieczkaNaWegry.pl

Poznaj najpiękniejszy kraj nad Dunajem!




Węgry

Dzieje Węgier cz. 4

Całe terytorium Węgier dostało się pod władzę Habsburgów. Okazało się wkrótce, że Austriacy nie myślą bynajmniej o przywróceniu Węgrom wolności, lecz traktują kraj jako teren zdobyty. Wprowadzili oni system ucisku i wyzysku niewiele ustępujący dawnemu tureckiemu. Habsburgowie nadawali dobra ziemskie austriackim magnatom, godząc tym także w interesy szlachty węgierskiej. Rozpoczęły się prześladowania protestantów. W tych okolicznościach zaczęły wybuchać bunty chłopskie. Wkrótce przekształciły się one w wojnę wyzwoleńczą (1703-1711), w której uczestniczyły głównie masy ludowe. Chłopi-powstańcy nazwali się Kurucami na pamiątkę chłopskiej krucjaty z roku 1514. Przywódcą powstania został książę Ferenc Rakoczy II, spora część kraju zrzuciła jarzmo austriackie i zjednoczyła się pod panowaniem tego zdolnego i ambitnego wodza. O klęsce powstania zadecydowało dwuznaczne stanowisko szlachty węgierskiej, która z jednej strony dążyła do usunięcia Habsburgów, z drugiej jednak obawiała się mas chłopskich.

Za panowania Marii Teresy (1740-1780) zastosowano wobec Węgier szczególnie wymyślny system fiskalny. Wynikiem było zacofanie gospodarki, niedorozwój przemysłu oraz uprzywilejowanie wielkich majątków magnackich. Pewna nadzieja na zmianę sytuacji zaświtała w okresie panowania Józefa II, władcy oświeconego i przyjaciela Woltera. Na Węgrzech powstały pod wpływem filozofii francuskiej organizacje wolnomyślicielskie i rewolucyjne. Ruch ten został stłumiony w zarodku przez Habsburgów, i "węgierscy Jakobini" oddali głowy w Budzie w dniu 20 maja 1795 r,


W początkach XIX w. zaznaczył się na Węgrzech ożywiony ruch kulturalny. Toczono walkę o wprowadzenie ojczystego języka na miejsce niemieckiego w administracji. Rozpoczęto pracę nad rozbudową krajowego, przemysłu. Przywódcą tego ruchu był Istvan Szechenyi, któremu przypisuje się założenie Akademii Nauk, organizację żeglugi parowej na Dunaju i budowę słynnego mostu łańcuchowego w Budapeszcie. W tym "okresie reform" zaznaczyły się ważne zjawiska polityczno-społeczne. Drobna szlachta, inteligencja i patriotyczne mieszczaństwo utworzyły wspólny front, którego celem było odzyskanie niepodległości. Przywódcą postępowych sił narodu został Lajos Kossuth (1802-1894). Jednocześnie wzmagały się nastroje rewolucyjno-powstańcze, związane z falą wrzenia, jaka ogarnęła całą niemal ówczesną Europę. Wreszcie w dniu 15 marca 1848 roku wybuchło w Peszcie powstanie ludowe, którego przywódcą został poeta Sandor Petofi (1823— 1849). Habsburgowie i wielcy obszarnicy węgierscy musieli chwilowo ustąpić - zgodzili się na zniesienie pańszczyzny, wolność prasy, jednolity system podatkowy i pewną autonomię dla kraju.

Czytaj dalej:
Dzieje Węgier cz. 1
Dzieje Węgier cz. 2
Dzieje Węgier cz. 3
Dzieje Węgier cz. 5
Dzieje Węgier cz. 6
Dzieje Węgier cz. 7