WycieczkaNaWegry.pl

Poznaj najpiękniejszy kraj nad Dunajem!




Węgry

Kultura cz. 6

Wiele robi się w dziedzinie konserwacji zabytków. Poszczególne obiekty i całe zespoły (np. stare miasto w Sopron), kompleks pałacowy w Visegrad, Szetendre poddawane są konserwacji i rekonstrukcji. Ochronie podlegają również wybrane zabytki architektury ludowej. Wiele uwagi poświęca się także sprawie podtrzymania zamierających tradycji autentycznego rzemiosła artystycznego.

W ogólności sztuka ludowa na Węgrzech osiągnęła w XIX w. wysoki poziom zróżnicowany regionalnie, tworząc charakterystyczne zespoły. Niektóre elementy tej sztuki, np. strój, przede wszystkim kobiecy, przetrwały do dziś w licznych powiatach. Strój ten odznacza się solidnością wykonania i bardzo bujną dekoracją (hafty) o motywach przeważnie roślinnych. Świetnie rozwinięte było garncarstwo. Ludowe ośrodki ceramiczne, np. w Hodmezovasarhely (ok. 400 warsztatów), Nadudvar, Mezocsat i Sarkoz, produkowały nie tylko różnorodne naczynia gliniane, pokryte barwną dekoracyjną glazurą, ale i majolikowe kafle. Rzecz ciekawa, że niektóre wyroby ceramiczne miały tu słowiańskie nazwy. Np. typowy dzban o kształtach antropomorficznych nazywano "miska". Piękne były także płaskie butelki na wódkę i kolorowe talerze.


Pasterze wschodniej części kraju zajmowali się chętnie rzeźbą w drzewie, kości i rogu. Poza tym rzeźbiono i dekorowano rytem wiele przedmiotów drewnianych w niemal wszystkich regionach: bramy zagród, płoty, fragmenty domów, jarzma oraz sprzęty gospodarskie, jak solniczki, łyżki, przęślice i kijanki. Niektóre okazy są przykładami dojrzałego artyzmu i niezwykłej biegłości rzemieślniczej.

Najpiękniej zdobione meble chłopskie pochodzą z południowej części Dunantulu, zresztą na obszarze całej Wielkiej Niziny rozpowszechnione były skrzynie ludowe, na których nierzadko spotyka się przedstawienia figuralne, rzadkość w innych krajach europejskich. W okolicach miasteczka Kalocsa do niedawna malowano na ścianach izb wiejskich wielobarwne bukiety kwiatów. W tej samej okolicy kwitnie do dziś hafciarstwo Ludowe, a w kilku innych ośrodkach - wyrób misternych koronek, oraz tkactwo. Te ostatnie dziedziny ludowej sztuki otoczone są szczególną opieką. Zakłada się chałupnicze spółdzielnie, umożliwia zbyt, chroni rękodzieło przed szkodliwymi wpływami.

Dużą pomoc ze strony państwa otrzymują także wiejskie zespoły taneczne i muzyczne, kultywujące żywe jeszcze tradycje w tym względzie. Można śmiało powiedzieć, że mimo niwelującego działania przemysłowej cywilizacji, kultura ludowa znajduje doskonałe warunki, by połączyć się w jeden nurt z kulturą elitarną. Że zaś nie odbywa się to w sposób nagły, tym lepiej dla wszystkich — to, co żywe jeszcze w ludowej kulturze, zasili stopniowo drogą płodnej inspiracji różne dziedziny twórczości artystycznej.

Czytaj całość:
- Kultura cz. 1
- Kultura cz. 2
- Kultura cz. 3
- Kultura cz. 4
- Kultura cz. 5