WycieczkaNaWegry.pl

Poznaj najpiękniejszy kraj nad Dunajem!




Węgry

Średniogórze północne cz. 13

Cała ta wystawiona ku słońcu, lekko pagórkowata okolica nosi nazwę Tokaj-Hegyalja. Ale najważniejszym obszarem uprawy winnej latorośli jest stożkowata, samotna góra o nazwie Tokaj, wznosząca się w dolinie u zbiegu rzek Bodrog i Cisy. Jest to dawny wulkan, zbudowany ze skał o niezwykłej twardości. Zwietrzała warstwa skały, zmieszana z lessem, tworzy tu glebę o fenomenalnych własnościach, jednoczących cechy obu składników. Tutaj właśnie, na stokach tej góry od niepamiętnych czasów rosną krzewy winne, dające wielkie i słodkie winogrona.

Swą jakość wina tokajskie zawdzięczają także specjalnym sposobom produkcji. Przede wszystkim zbiór winogron odbywa się nie wczesną jesienią, lecz bardzo późno, nieraz nawet i w początkach grudnia. Zawartość cukru w gronach jest dzięki temu bardzo wysoka. Metody fermentacji, składowania, dojrzewania są od wieków pilnie strzeżoną tajemnicą tutejszych winiarzy przekazywaną z pokolenia na pokolenie.

Wina tokajskie eksportowano i eksportuje się nadal do krajów całej Europy. Ich zalety opiewali wielcy poeci, pisarze i mężowie stanu - Goethe, Anatol France, Cromwell, Erazm z Rotterdamu. Także i w polskiej literaturze znaleźć można liczne zachwyty nad aromatem, smakiem i działaniem win tokajskich. Pojęcie "wina węgierskie" utożsamiano w Polsce szlacheckiej właśnie z winami, pochodzącymi z tej okolicy. Ciekawy jest fakt, że nazwa jednego z gatunków tutejszych win - Tokaj Samorodni - pochodzi z języka polskiego. Samorodni znaczy tyle, co "samorodny", a więc produkowany bez specjalnej procedury.


Samo miasteczko Tokaj jest przede wszystkim ośrodkiem winiarskim. Zabytkami są klasztor Paulinów i cerkiew prawosławna, wybudowane w XVI wieku. Stary zamek leży natomiast w ruinie, został on wysadzony w powietrze na rozkaz księcia Rakoczi w roku 1705, aby nie stał się punktem oparcia dla armii nieprzyjacielskiej,

Ludność okolicy i miasta słynie z gościnności, która osiąga maksimum w okresie winobrania. Jest to tradycyjny sezon wesołych zabaw, tańców i barwnych pochodów. Wiele pieśni i zwyczajów ma bardzo dawne tradycje. Z wierzchołka samotnej góry Tokaj roztacza się przepiękny widok: na północy łagodne, lesiste wzgórza Zemplen, na zachodzie masyw Gór Bukowych, zaś u stóp góry w łagodnych meandrach wije się błyszcząca wstęga Cisy. Gdy spojrzeć na południe, wzrok biegnie w nie kończącą się, szarożółtą równinę Wielkiej Niziny Węgierskiej.

Czytaj dalej:
Średniogórze północne cz. 1
Średniogórze północne cz. 2
Średniogórze północne cz. 3
Średniogórze północne cz. 4
Średniogórze północne cz. 5
Średniogórze północne cz. 6
Średniogórze północne cz. 7
Średniogórze północne cz. 8
Średniogórze północne cz. 9
Średniogórze północne cz. 10
Średniogórze północne cz. 11
Średniogórze północne cz. 12